Uzun süredir yaz(a)mıyorum, yazmaktan bıktığımdan değil, sanki; yapmak isteyip de bir türlü yapmaya, gerçekleştirmeye fırsat bulamadığım veya öyle zannettiğim şeylerin listesi her geçen gün biraz daha kabarıyor, yapmaya meyillenip yapamadığım için acı çektiğim şeylerin sayısı sanki her geçen gün biraz daha artıyor.
Şimdi geriye bakıyorum; acaba yaşadığım yirmi yılı hiç susmadan beş saat boyunca anlatabilir miyim, iki gün öncesinin sabahı sabah kahvaltısında ne yediğimi hatırlamazken,ne kaldı acaba yaşadığım yirmi yıldan aklımda?..
Bu kaçıncı başa dönüşüm, bu kaçıncı ah edişim bilmiyorum ama bu gün bir kez daha anladım zaman su gibi akıp geçiyor, geçen zaman geri gelmiyor, geri kalan hayatın sınırları şimdiyle çizili…
Hayat plan demekti galiba, üzerinde çok ince düşünülmüş bir plan, her şeyi en ince ayrıntısına kadar hesaplanmış bir plan, şimdisi, az sonrası, saati, günü, haftası, ayı, yılı, ömrü koca bir plandan ibaret olmalı insanın ve öyle kalmalı, yaptıklarına iki gün sonra dönüp baktığında iyi ki yapmışım diyebilecek kadar yürek vermeli insana…
Hayat hayalden ibaretti galiba, çocukken çikolata, ilkokuldayken bisiklet demekti hayat, ortaokuldayken sınavdan pekiyi almaktı, uçmaktı bir süre, lisedeyken okuyup büyük adam olabilmekti, bir süre çok sevdiğin bir kızdı/erkekti, üniversitedeyken kendini geliştirebilmekti, askerdeyken vatan demekti hayat, askerden döndükten sonra iyi bir iş, iyi bir eşti, son moda bir arabaydı, bahçesinde kuşları öten üç oda bir salondu, uzun süre uğruna kavga edebildiğin şeylerin bütünü demekti senin için hayat…
Hayat geriye dönüp baktığında gülümseyebilmekti galiba, gülümsetebilmekti her şeye rağmen, bir şarkıydı bazen, sevmek deyince aklına gelenlerin nefret deyince aklına gelenlerden fazla olmasıydı, özenle paketlediğin bir hediyeydi, pes etmemekti hayat, destek olmaktı, umut vermekti, çiçek ekmekti, fidan dikmekti…
Hayat hayat demekti işte, alamayacağını bile bile istemekti, düşüp bir yerini kırmak, kanatmaktı, çokça üzülmekti, üzülüp ağlamaktı, ağlayanın yaşlarını silmekti, gidene kal diyebilmekti, gülene var gücüyle eşlik etmekti, hayat dua etmekti,aynı şarkıyı beraber dinlemekti, defalarca kovulduktan sonra bile tekrar dönebilmekti aynı kapıya ve ölürken gözü açık gitmemekti hayat ,eli kolu canı çekilmiş haldeyken geriye gözlerinin içi gülerek bakabilmekti hayat…
MuSTaFa TuNÇTüRK
Şimdi geriye bakıyorum; acaba yaşadığım yirmi yılı hiç susmadan beş saat boyunca anlatabilir miyim, iki gün öncesinin sabahı sabah kahvaltısında ne yediğimi hatırlamazken,ne kaldı acaba yaşadığım yirmi yıldan aklımda?..
Bu kaçıncı başa dönüşüm, bu kaçıncı ah edişim bilmiyorum ama bu gün bir kez daha anladım zaman su gibi akıp geçiyor, geçen zaman geri gelmiyor, geri kalan hayatın sınırları şimdiyle çizili…
Hayat plan demekti galiba, üzerinde çok ince düşünülmüş bir plan, her şeyi en ince ayrıntısına kadar hesaplanmış bir plan, şimdisi, az sonrası, saati, günü, haftası, ayı, yılı, ömrü koca bir plandan ibaret olmalı insanın ve öyle kalmalı, yaptıklarına iki gün sonra dönüp baktığında iyi ki yapmışım diyebilecek kadar yürek vermeli insana…
Hayat hayalden ibaretti galiba, çocukken çikolata, ilkokuldayken bisiklet demekti hayat, ortaokuldayken sınavdan pekiyi almaktı, uçmaktı bir süre, lisedeyken okuyup büyük adam olabilmekti, bir süre çok sevdiğin bir kızdı/erkekti, üniversitedeyken kendini geliştirebilmekti, askerdeyken vatan demekti hayat, askerden döndükten sonra iyi bir iş, iyi bir eşti, son moda bir arabaydı, bahçesinde kuşları öten üç oda bir salondu, uzun süre uğruna kavga edebildiğin şeylerin bütünü demekti senin için hayat…
Hayat geriye dönüp baktığında gülümseyebilmekti galiba, gülümsetebilmekti her şeye rağmen, bir şarkıydı bazen, sevmek deyince aklına gelenlerin nefret deyince aklına gelenlerden fazla olmasıydı, özenle paketlediğin bir hediyeydi, pes etmemekti hayat, destek olmaktı, umut vermekti, çiçek ekmekti, fidan dikmekti…
Hayat hayat demekti işte, alamayacağını bile bile istemekti, düşüp bir yerini kırmak, kanatmaktı, çokça üzülmekti, üzülüp ağlamaktı, ağlayanın yaşlarını silmekti, gidene kal diyebilmekti, gülene var gücüyle eşlik etmekti, hayat dua etmekti,aynı şarkıyı beraber dinlemekti, defalarca kovulduktan sonra bile tekrar dönebilmekti aynı kapıya ve ölürken gözü açık gitmemekti hayat ,eli kolu canı çekilmiş haldeyken geriye gözlerinin içi gülerek bakabilmekti hayat…
MuSTaFa TuNÇTüRK
.JPG)
Kayıtlar
2 yorum:
Bence harika olmuş.
Hayatta ancak böyle anlatılabilirdi. Hayat dediğim zamanda aklımda şekillenen herşey hatta şekillenmeyenler bile fazlasıyla vardı. Yazmayı hiç bırakma. Kalemine, yüreğine, emeğine sağlık...
Prehhh Harika Olmuş tam bir hayat resmi...
Yorum Gönder